Universiteit werkt aan drijvende stad: 'Het maakt wonen veel vrijer'
In dit artikel:
In Delft onderzoekt de TU Delft hoe grootschalig op water gebouwd kan worden: niet losse woonboten, maar complete stedelijke gebieden die drijven. Binnen het onderzoeksproject Floating Future bestuderen onderzoekers vragen als hoe drijvende wijken golven moeten weerstaan en hoe bouw kan plaatsvinden zonder het ecosysteem te schaden. Promovendus Miao Yu voert in de flume-laboratoriumhal proeven uit met stroming en drijvende platforms om de effecten op het watersysteem te meten.
De motivatie is tweeledig: gebrek aan bouwgrond en de uitdagingen van klimaatverandering die het laaggelegen Nederland kwetsbaarder maken. Universitair hoofddocent Robert Jan Labeur ziet drijvende steden dan ook als een onvermijdelijke ontwikkeling: "Een drijvende stad is een kwestie van tijd." Bestaande voorbeelden zijn kleinschalig aanwezig — woningen in de Harnaschpolder en woonwijken in Amsterdam en Rotterdam — maar plannen worden groter. In de Rotterdamse Merwehaven zijn ideeën voor een nieuwe wijk met ruim honderd drijvende huizen en er wordt zelfs nagedacht over een platform van circa 1 bij 1 kilometer op de Noordzee om infrastructuur zoals windparken en kabels te bedienen.
Internationaal krijgt het concept ook vorm: in de Zuid-Koreaanse havenstad Busan wordt gewerkt aan Oceanix City, dat uiteindelijk plaats moet bieden aan meer dan 100.000 mensen. Tegelijkertijd woedt in de Nederlandse politiek een ander debat. Een Kamermeerderheid steunt moties van ChristenUnie-Kamerlid Pieter Grinwis om opnieuw land te winnen (inpolderen), onder meer in het Markermeer en langs de Noordzeekust, met als doel ruimte te scheppen voor ongeveer 125.000 woningen. Labeur ziet inpolderen als een overbodige, omslachtige stap en wijst op de technische mogelijkheden van drijvend bouwen; hij noemt de voorkeur voor inpolderen deels een historisch verlangen.
Praktische obstakels blijven: golfbeveiliging, milieu-impact en de transitie naar opschaalbare, duurzame infrastructuur. Voorstanders benadrukken voordelen zoals modulariteit en flexibiliteit — drijvende modules zijn koppelbaar en verplaatsbaar, wat nieuwe woonvormen en vrijheden mogelijk maakt — maar benadrukken dat veel onderzoek en experimentele projecten nog nodig zijn voordat echte, grootschalige watersteden realiteit worden.